Istnieje kilka prostych zasad, które warunkują PRAWIDŁOWE WYKONANIE SKŁADU KSIĄŻKI.

Podstawową kwestią jest utrzymywanie prawidłowych wymiarów kolumny lub kolumn tekstu. Nie do zaakceptowania są jakiekolwiek przesunięcia pozycji tekstu na stronie oraz wydłużanie linii poza szerokość kolumny.

Podczas składania tekstu należy także eliminować wszelkie BŁEDY TYPOGRAFICZNE, do których należą:
- zły krój lub wielkość czcionki,
- zbyt duże lub zbyt małe odstępy międzywyrazowe,
- niewłaściwe odstępy przy stosowaniu spacjowania,
- zlewające się znaki (np. na styku nawiasu i kursywy),
- niestosowanie ligatur w wymagających tego sytuacjach (np. w przypadku zbitki liter ,,fi'').

Nieodzownym elementem dobrego składu są PRAWIDŁOWE PRZENIESIENIA. Nie wolno dopuszczać, by przeniesienia pojawiały się w więcej niż trzech kolejnych linijkach tekstu. Nie należy ponadto przenosić dwu liter słów czteroliterowych, takich jak: do-ba, ro-ku, je-go. Jeśli w słowach typu ,,biało-czerwony'', ,,Curie-Skłodowska'' przeniesienie pojawia się na granicy łącznika, to łącznik należy powtórzyć także w nowej linii. Powtarza się także myślnik w wieloczłonowych miejscach wydania (np: Warszawa–Poznań) oraz w przypadku przenoszenia dat (1988–1990).

Poprawność składu można ocenić uważnie przyglądając sie krawędziom kolumny tekstu - łatwo wówczas zauważyć następujące NIEPRAWIDŁOWOŚCI:
- jednoliterowe przyimki lub spójniki na końcu linijki tekstu,
- zbiegi takich samych wyrazów, spójników, przyimków lub fragmentów wyrazu w przypadku przeniesienia na początku lub końcu kolejnych wersów tekstu,
- zbyt krótkie ostatnie linijki akapitu - powinny one równać się co najmniej dwukrotności szerokości wcięcia akapitowego (przy krótkim akapicie można ten wymóg zmniejszyć do co najmniej pojedynczej szerokości wcięcia akapitowego).

Pozostaje jeszcze kwestia tzw. SZEWCÓW I BĘKARTÓW. Pierwszy z tych terminów oznacza w składzie tekstu błąd polegający na pozostawieniu pierwszego wersu nowego akapitu u~dołu strony lub kolumny. Z kolei bękart to ostatni wiersz akapitu rozpoczynający nową stronę lub kolumnę. Oba wypadki uważa się za niedopuszczalne.

Oczywiście w pewnych sytuacjach od wielu powyższych zasad można zrobić wyjątek. Niestety wielokrotnie zdarza się tak, że tekst układa się w sposób niepozostawiający możliwości zachowania wszystkich powyższych wytycznych. Osoba odpowiedzialna za skład zostaje wówczas zmuszona do odstąpienia od pewnych reguł, lecz stara się to zawsze czynić w sposób, który jednocześnie chociaż częściowo zatuszuje niepożądane defekty. Jakie są to sposoby? Niech pozostanie to tajemnicą specjalistów...